Seilg i measc na nAlp, Cáisc 2026

Tá Fionn s’againne san Eilvéis an tEarrach seo, ag canadh La Bohème. Mar sin shocraigh muid dul sall. Bhí briseadh le bheith aige i ndiaidh an léiriú i Schaffhausen, Dé Máirt na Seachtaine Móire (31ú Márta), mar sin roghnaigh muid dull go dtí an léiriú sin. San dóigh sin, bheadh am aige le caitheamh linn.

D’eitil muid le Aer Lingus go Zürich. Fuaireamar carr ar cíos ansin. Bhí Uta ag dréim le Fiat 500, carr lámhghiarála mar atá aici sa bhaile. Ar ndóigh, ní raibh a leithéid ag fanacht orainn. Bhí na cairr a bhí ar fáil ró-íseal dar léi. Thosaigh an mhargáil. Bhí airgead sa bhreis len íoc. Agus sa deireadh d’fhágamar le carr hibrideach, uathoibríoch de chuid BYD. Chuaigh sí i dtaithí air go pointe - seachas go raibh an diabhal rud ag iarraidh beachtú uirthi i gcónaí, má dúirt an ríomhaire go raibh sí ró ghar do líne bán (agus uaireanta bhí, de bharr oibreacha bóthair!) nó don imeall. Agus go raibh an carr ró leathan, dar léi - cúis fuarallais ag dul faoi dhroichead cúng, abair.

Tá baile beagán níos mó, Engen, gar do Welschingen. Rinneamar roinnt siopadóireacht agus a leithéid ann, agus thapaigh mé an deis amharc ar an Altstadt (agus séipéal eile! Caithfear coinneál i dteagmháil leis an gceannáras.)

Samplaí deasa go leor de Fraktur. Fuarán grinn. Seod beag i lár gnáthbhaile comhaimseartha Gearmánach. Ceantar coisithe!

Bhí fonn orm an droichead seo a fheiceáil le mo shúile cinn. Bhí roinnt taighde déanta agam, agus bhí an cuma air go raibh lúbshiúlóid deas in aice an ghleanna agus thar an droichead. Mar sin, cheannaigh mé ticéad traenach go hAndermatt. Traein áitiúil ó Welschingen go Singen. As sin go Zürich, Aarth-Goldau, Göschenen agus faoi dheireadh Andermatt. Ach nuair a shroich mé Andermatt, bhí sneachta tar éis titim, bailc trom gan choinne. Sneachta go glúine na bhfear beag! Sin rud nach raibh curtha san áireamh agam.

Bheartaigh mé siúl fán mbóthar. Bhí sé achrannach go maith mar go raibh an céachta sneachta tar éis an sneachta a bhrú go himeall an bhóthair, agus bhí sé domhain go maith - go háirithe nuair a bhí orm dul tríd tolláin gairid. Bhí fógraí thall is abhus ag fógairt na cosáin a bheith dúnta, ní nach ionadh. Bhain mé amach droichead, ach níor aithin mé go raibh mé san áit ceart - ní raibh mé ag súil le droichead dúbailte. Bhí rudaí ag éirí níos achrannaí - sneachta fós ag titim. Chas mé ar ais, dá réir, díomá orm. Chuaigh mé go dtí an oifig turasóireachta, agus níor shíl bean na háite go raibh an droichead bainte amach agam ach oiread. Cheannaigh mé cártaí poist. Fós shíl mé nach raibh an áit bainte amach agam - mar is ón dtaobh eile a glacadh an pictúir. Ní go dtí go raibh mé ag dul síos sa ghleann arís go bhfaca mé on traein go raibh mé thar éis a bheith san áit ceart - bhí pictúir den diabhal é féin tarraingthe ar an droichead nua. Is amhlaidh gur tógadh droichead nua os cionn an tsean-droichead sna caogaidí, nuair a cuireadh tollán tríd an sliabh.

Idir an dá linn, bhí mé tar éis siúl ar ais go dtí an baile. Bhí mé tar éis ticéad a cheannach a bhí ceangailte do traenacha ar leith, mar sin bhí fanacht romham.

Ar an slí ar ais thug mé an sean séipéal seo faoi ndeara agus chuaigh níos gaire. Tiomnaithe do Kolumban agus éarlamh lucht gluaisrothair luaite leis. Dhearbhaigh roinnt cuardach ar líne dom gurbh é Columbán s’againne, i. Columbán Bhobbio, a bhí i gceist. (Ní raibh tuairim ag bean an oifig eolais nuair a chuir mé ceist.)

Bhí séipéal eile i lár an bhaile - Séipéal Pheadair agus Póil. Chaith mé súil air agus mé ag fanacht le bord a bheith saor san Bahnhofsbuffet. Chaith mé seal eile ag fánaíocht thart ar an mbaile. Bhí lucht scíála ann go tiubh.

Bündner Gerstensuppe a bhí agam faoi dheireadh, anraithe eorna phéarlach le glasraí agus speck(bagún saillte) tríd. Díreach ceart dom aimsir.

Seachas fanacht in Andermatt ar an traein a bhí in áirithint agam, agus chun gan dul sa tseans le cigire díograiseach (bhí mé san Eilvéis, tar éis an tsaoil), cheannaigh mé ticéad eile go Göschenen agus síos an ghleann liom arís. Zahnradbahn - traein agus giar faoi, toisc a chrochta is atá an chnoc. Falróid thart i Göschenen - baile beag suaimhneamhach, séipéal eile barócach - le taise de chuid Gotthard.

D’fhoghlaim mé focal nua i gcaifé an staisúin i nGoschenen - Schoggi atá ar seacláid te i nGearmáinis na hEilvéise! Tá siad tugtha freisin do Ovalmaltine ach níor bhlais mé sin. Bhí Nusstange (Maide cnó, taos cnónna i dtaos) agam leis an seacláid, blasta.

Göschenen - Zürich ansin.

Ar an mbealach cois Vierwaldstättersee thug mé tagairt do Wilhelm Tell faoi ndeara. De réir an tseanchais, tar éis an eachtra cháiliúil leis an úll ar chloigeann a mhic, gur ghabh Gessler é nuair a dúirt sé gurb dó siúd an dara saighead a tharraing sé. Bhí Gessler agus a dhrong a thabhairt trasna an locha, faoi cheangal. D’éirigh stoirm agus bhí eagla ar Ghessler, an tíoránach de Vogt nár bheannaigh Tell dá cheannbheart ar mhaide. Ba bhádóir nótáltha é Tell; scaoil sé é chun iad a thabhairt slán. Thug Tell an bád go bruach - ach ansin ling sé as an mbád agus amach ar an mbruach - ag lascadh an bháid ar ais san anfa!

Bhí píosa le fanacht agam i Zürich.

Is geall le hionad siopadóireachta Hauptbahnhof Zürich, an iliomad siopa agus bialann ann, agus seastáin caife agus bia freisin. Tá fiú seomra urnaithe ilchreidmheach ann, altóir ar thaobh amháin agus saighead i dtreo Meice sa chúinne eile; agus fógra ag iarraidh ar Mhoslamaigh urnaí go ciúin d’fhonn gan cuir isteach ar dhaoine eile.

Bhí rogha agam idir tuirling i Singen nó Engen agus seans an traein áitiúil a aimsiú ag ceachtar. Chuaigh mé sa tseans le hEngen; agus chuaigh sé sa bhfraoch orm. D’imigh an traein áitiúil díreach sular thuirling mé ón traein. Bhí sé dorcha, agus ag cuir fearthainne. Chuir mé fios ar an mharcshlua! (Mo shonuachar sa charr).

Lá fada ach taitneamhach.

Tá cnoc os cionn Welschingen. Thug mé rud éigin ar a bharr faoi ndeara an chéad lá; carraig, shíl mé. Ach fuair mé amach gur fothrach caisleáin a bhí ann. Thug mé aghaidh ar an gcnoc maidin Máirt tar éis dom Frische Brötchen a fháil, fad is a bhí an chuid eile fós ina luí.

Bhí beagán sneachta ar an dtalamh agus mé ag druidim le bharr an chnoic, ar chosán marcáilte go cúramach. Chonaic mé fianna agus giorriacha, agus chuala mé neart éin. Más buan mo chuimhne ní fhaca mé duine ná deoraí go dtí go raibh mé anuas ón gcnoc.

Bhain mé an caisleáin amach tar éis uair an chloig nó mar sin. I bhfothrach an chaisleáin bhí túr nua miotal tógtha - agus bhí radharc den scoth óna bharr.

Sa taobh sin tíre tá cnoc de bhunadh bolcánach ag gobadh as an má, agus is minic dún nó caisleáin ag a bharr - toisc an radharc ar an gceantar maguaird a bhí ar fáil uathu!

Stair roinnt céadta bliain atá ag an caisleán - bhí an ceantar buailte ag cogaí éagsúla - Baváirigh, Ostaraigh, Francaigh agus Eilvéisigh ag déanamh ionradh ag tréimhsí éagsúla.

Siúlóid deas maidine.

Tráthnóna thugamar aghaidh ar Schaffhausen - tá mo léirmheas ar an Opera ar an mblag - Dá mba andúileach í Mimi…​

Mochóirí mise le roinnt blianta anois, ach is fearr leis an gcuid eile codladh go headra.

Mar sin, i ndiaidh dom rollóga na coda eile agus ceapaire agus caife dom féin a fhail ón mbácús, thug mé aghaidh ar an stáisiúin traenach. Traein áitiúil amháin chomh fada le Konstanz, agus ar aghaidh ar thraein áitiúil eile tar éis tamall chuig St. Gallen. Bhí suim agam dul ann de bharr Ceallach Diarmuid Johnson a bheith léite agam, agus de bharr an taispeántas Focal thar farraige, ina raibh LSS ó leabharlann St. Gallen.

Shroich mé an mainistir pas beag roimh a deich agus oscailt na leabharlanna. Bhí an áit glórach le buachaillí scoile - tá scoil ann fós!

Tá trí thaispeántas ar fad san áit. Ceann stairiúil san íoslach, ag cuir an mainistir i gcomhthéacs. An leabharlann féin - mar a bhí in aimsir Athbheochan an léinn, agus rudaí eile cnuasaithe ann seachas leabhar. Seargán, fiú! Agus cruinneog ollmhór. Bhí roinnt LSS ar taispéaint san íoslach, ach ní raibh gach seoid ar taispeáint.

Taispeántas athraitheach a bhí san tríú ceann, i bhfoirgneamh eile. Bhain an ceann a chonaic mé le mná ag dul le gairm crábhaidh sna meánaoiseanna.

An uile rud iontach spéisiúil. Croch mé liom cóip de saol Gallus le Strabo in eagrán Laidine agus Gearmáinise. Níl le déanamh agam anois ach é a léamh!

Tá eaglais ollmhór bainteach leis an mainistir.

Bhí na heaglaisí ar fad a chonaic mé ar mo shiúlta go hálainn - ní staraí stíleanna mé, ach measaim barócach don gcuid is mó. Ach i Sankt Gallen is éard a sheas amach dom ná maisiúcháin na mboscaí faoistine - radhairc ón soiscéal, parabal an mhnaoi ag lorg an bonn caillte, abair. Sé sin, sleachta a bhaineann le hathrí, agus lúcháir Dé.

Is le cloigeann lán a d’fhill mé via Konstanz ar Welschingen.

B’é Biel/Bienne ceann-ceathrú Fhinn agus é thall. Baile deas le croí ó na meánaoiseanna - ar ndóigh d’fhan an Eilvéis glan ar chogaí an fichiú céad. Is i mbaile beag buailte leis a bhíomar, i Nidau. Thíos staighre i dteach dhá stór, agus an teaghlach thuas staighre. AirBnB arís.

Baile thar a bheith insiúlta. Crosbhealaí coisithe fairsing, cuid gan soilse tráchta - ach ceart bealaí ag coisithe mura bhfuil soilse tráchta i bhfeidhm (agus meas ar sin, ó tharla san Eilvéis). Múchtar na soilse tráchta san tráthnóna, agus leis na coisithe an svae ansin.

Lé cúpla bliain bhí fonn ar an ndamhsóir - a rinne fisic don Ardteist - cuairt a thabhairt ar CERN. Mar sin, thug an damhsóir, Fionn agus mé féin aghaidh ar an Ghinéiv agus ar CERN, ag fágáil go moch ar maidin - is ar an lá amháin is féidir páirt a ghlacadh sa chrannchur do thuras treoraithe.

Tá museum iontach idirghníomhach eolaíochta ann - gan chostas - agus bhaineamar an sult as na taispeántais agus - cluichí is dócha - a mhínigh gnéithe den eolaíocht. Agus chonaiceamar an chéad freastalaí WWW riamh:

Bhí an t-ádh linn agus bhaineamar áit amach san crannchur don turas treoraithe. (Is gá iarratas a dhéanamh ar an bhfón dhá uair roimhe. Imíonn na háiteanna ar an turas ar luas lasrach. Chaill Fionn an deis mar rinne sé an leathanach a athlódáil - ar ámharaí an tsaoil, theip ar duine eile teacht in am agus fuair sé an deis).

Rinneadh cuir síos ar an gcéad luasaire cáithníní i bhfíseán - a teilgeadh ar an inneall é féin (atá as feidhm anois). Ansin chonaiceamar scannán eile faoin gceann is déanaí, agus treoraí eolach a d’fhreagair ceisteanna. Bhí deis againn amharc tríd fuinneog ar an seomra stiúrtha - ach ní raibh faic ag tarlú, cionn is go raibh fuaraitheoir tar éis teip agus an córas múchta.

Bhíomar ag cuir thar maoil le heolas agus traochta go maith faoin am bhaineamar Biel amach arís. Lá dár saol.

Gan amhras, ní cuairt ar an Eilvéis go fondue.

Mar sin, thiomáin Uta muid deiseal timpeall an locha go bialann cois locha a chuir a leithéid ar fáil. Leagan le cáis gabhar a roghnaigh muid. Prátaí chomh maith le harán ann lena ithe. Agus cidre nó fíon leis. Blasta!

Ar ár lá iomlán deiridh thug mé féin agus Fionn faoin sliabh. Tríd clasán fionnuar, agus ansin suas cnoc nach raibh róghéar ach a thug goile dúinn don mbéile sa phroinnteach ar barr - 900 m os cionn na mara! Bhí roinnt mhaith againn ar an taobh tíre, agus ailp ar fíor na spéire. Níorbh aimsir ghrianghraif ab ea é, áfach. Bhí na dosaen parafaoileoirí ag baint sult as an ngrian! Síos bealach eile a chuamar - cosán nathrach géar tríd an gcoill. D’obair gur bhriseamar cnámh! Bhí duilliúr briosc ar an dtalamh agus clocha beaga scaoilte faoi. Uair nó dhó is go hairdeallach, ag sleamhnú ar ár dtónacha, a bhogamar.

Siúlóid iontach mar sin féin!